شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که اگر اقداماتی در جهت حفظ و حمایت از ایران و مردمش نکرده، بنگرند که چگونه ملت ایران شرمنده و خوار شده‌اند. او به تخریب‌های حاصل از کینه‌توزی و آسیب‌هایی که بر سر ایران آمده اشاره می‌کند و به شدت از اوضاع نگران است. همچنین، شاعر از قدرت‌های زمان می‌خواهد تا در راستای نیکوکاری برای ملتشان عمل کنند و امیدوار است که فردا شرایط بهتری به وجود آید.
رحم ای خدای دادگر کردی نکردیابقا به اعقاب قجر کردی نکردی
هوش مصنوعی: ای خدای دادگر، به ما رحم کردی یا نه، فرزندان قجر را مورد لطف و رحمت خود قرار ندادی یا نه؟
از این سپس میدان شاهان جهان راگر از حلب تا کاشغر کردی نکردی
هوش مصنوعی: بعد از این، اگر بخواهی که قدرت و سلطنت پادشاهان را از حلب تا کاشغر به چالش بکشی، هیچ نتیجهای نخواهی گرفت.
پیش ملل شرمندگیمان کُشت زین رویما را از این شرمنده‌تر کردی نکردی
هوش مصنوعی: ما در برابر ملتها شرمندهایم و از این بابت که بر ما این عذاب را نازل کردی، بیشتر شرمندهتری.
در کینه‌خواهی خرابی‌های ایرانما را به شه گر کینه‌ور کردی نکردی
هوش مصنوعی: اگر به خاطر کینه و انتقام، خرابکاریها و ویرانیهای ایران را برپا کردی، بدان که در واقع هیچ کاری نکردی.
در سایۀ این شاخه هرگز گل نرویدبا تیشه قطع این شجر کردی نکردی
هوش مصنوعی: در زیر این شاخه، هرگز گل نمیروید. با تیشهای که این درخت را قطع کردی، هیچ کار مثبتی انجام ندادی.
از تارک شاه قدرقدرت اگر دوراین تاج با دست قدر کردی نکردی
هوش مصنوعی: اگر دور تاج قدرتی که بر سر شاه بزرگ است، دست بگذاری، به هیچ چیز نرسیدهای.
با مجلس شوری ز عارف گو جز این کارفردا اگر کار دگر کردی نکردی
هوش مصنوعی: در جلسهای که عارف حضور دارد، به او بگو که اگر فردا اقدام دیگری انجام دادی، این کار را نکردهای.