شمارهٔ ۷ - درد عشق
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد زخم‌های ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که بدون محبوبش، دل و دنیایش بی‌نظم و پریشان است. او به ویرانی دل خود اشاره می‌کند و از درماندگی‌اش در برابر درد عشق سخن می‌گوید. شاعر همچنین به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگران نمی‌توانند همانند او را ارزشمند بدانند. او از دنیا و زهد منفعتی نمی‌بیند و به زندگی بی‌هدف اشاره می‌کند و نهایتاً به بی‌فایده بودن پشیمانی‌هایش می‌پردازد. به طور کلی، شعر بیانگر عشقی شدید، درد و ناامیدی است.
جز سر زلف تو دل را سر و سامانی نیستسر شب تا سحرش غیر پریشانی نیست
هوش مصنوعی: غیر از موهای تو هیچ چیز دیگری دل را آرامش نمیدهد و از غروب تا dawn شب، جز بینظمی و هرج و مرج چیزی در دل نیست.
تا به ویرانهٔ دل جغد غمش مأوا کردچون دلم در همه جا کلبهٔ ویرانی نیست
هوش مصنوعی: وقتی جغد غم در دل ویران من سکنی گزید، دیگر نمیتوانم در هر جا به یاد آن ویرانی پناه ببرم.
با طبیبِ منِ رنجور بگویید که درددرد عشق است ورا چاره و درمانی نیست
هوش مصنوعی: به پزشک من که دردمند است بگویید که این درد ناشی از عشق است و برای آن هیچ درمان و چارهای وجود ندارد.
دلم از طره بیفتاد به چاه زنخشراه جز چاه مگر درخور زندانی نیست
هوش مصنوعی: دل من به خاطر زیباییهای او به چاهی افتاده و چارهای جز همان چاه برای من نیست، مگر اینکه راهی برای برونرفت از این زندان پیدا کنم.
تو بدین حسن اگر جانب بازار آییهیچکس مشتری یوسف کنعانی نیست
هوش مصنوعی: اگر تو با این زیبایی به بازار بیایی، هیچکس نمیتواند به خرید یوسف کنعانی فکر کند.
خرقهٔ زهد بسوزان و مجرد می‌باشجامه‌ای هیچ به از جامهٔ عریانی نیست
هوش مصنوعی: لباس زهد و پارسایی را کنار بگذار و به زندگی مجردی و آزاد خود ادامه بده؛ هیچ لباسی بهتر از لباس برهنگی و خلوص نیست.
عارفا عمر به بیهوده تلف شد من بعدچه خوری غصه که سودی ز پشیمانی نیست
هوش مصنوعی: عارفان عمرشان را بی‌فایده گذراندهاند، پس بعد از این چه اندوهی میخوری که از پشیمانی هیچ سودی نیست.