شمارهٔ ۳۸ - خیانت وطن
هوش مصنوعی: این شعر درباره فتنه و ولع انسانی برای قدرت و تسلط بر دیگران است. شاعر از تاثیرات منفی عشق و زیبایی چشم معشوق صحبت می‌کند که او را به دیوانگی و دوری از شهر می‌کشاند. او همچنین بر این نکته تأکید دارد که افرادی که به دنبال منافع شخصی خود هستند، کشور و مردم را به نابودی می‌کشند. در این میان، شاعر به جهاد حقیقی اشاره می‌کند که باید در مقابل نفس خود انجام شود، نه در چپاول اموال دیگران. در نهایت، شاعر از رسوایی خود در این مجاهده یاد می‌کند.
دوباره فتنه چشم تو فتنه برپا کرددلم ز شهر چو دیوانه رو به صحرا کرد
هوش مصنوعی: چشم تو دوباره دل را به آشوب انداخته است و من، مانند یک دیوانه، از شهر به سمت بیابان فرار کردهام.
خدا خراب کند آن کسی که مملکتیبرای منفعت خویش خوان یغما کرد
هوش مصنوعی: خداوند آن کسی را تباه کند که وطن را فقط برای بهرهبرداری شخصی خود به غارت میبرد.
ز بخت یاریِ بی‌جا طلب مکن کاین شومچو جغد میل به ویرانه داشت غوغا کرد
هوش مصنوعی: به دنبال یاری نادرست از بخت خود نباشید، زیرا مانند جغدی که به ویرانی علاقه دارد، تنها ناله و سر و صدا به وجود میآورد.
رفیق او همدانی است خوب می‌دانستکه گفت «کرد غلط هرچه کرد عمدا کرد»
هوش مصنوعی: دوست او از همدان است و به خوبی میدانست که گفت: «هر کاری که او انجام داد، عمدی بوده و اشتباه بوده است».
چو در قلمرو خود دید صفحهٔ ایرانسیاه و درهم چون صفحهٔ چلیپا کرد
هوش مصنوعی: وقتی در دنیای خود، تصویر ایران را دید که تاریک و نامنظم است، مانند صفحهای که به شکل صلیب است، اقدام کرد.
جهاد کشتن نفس است نی چپاول مالدر این مجاهده عارف مرا چه رسوا کرد
هوش مصنوعی: جهاد یعنی تلاش و مبارزه درونی برای کنترل نفس خود است و نه برای غارت کردن اموال دیگران. در این راه، عارف من به خاطر نادرستیهای خود شرمنده و رسوا شده است.