شمارهٔ ۵۲ - در استقبال غزل رئیس الوزرا
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و بزرگی‌های معشوق می‌پردازد. شاعر از او می‌خواهد تا به عنوان یک پادشاه، بر دل‌ها حکومت کند و ویرانی‌ها را به آبادانی تبدیل کند. او وصف چشمان زیبا و ابروی هلالی معشوق را می‌کند و از ناز و محبت او طلب می‌کند. شاعر زندگی‌اش را در غم معشوق تعبیر می‌کند و می‌گوید که اگرچه درد و رنجی دارد، اما هنوز عاشقانه به او نیازمند است. در نهایت، به عشق و حقیقت نگاهی عمیق دارد و تأکید می‌کند که باید در عشق به حقیقت رسید.
ای بارگاه حسن تو محمود ایاز کنوی خسروان به پیش ایازت نیاز کن
هوش مصنوعی: ای کاش کاخ زیبای تو را ببینم و به درگاه تو، ای گرامی، سر تعظیم فرود آورم. و ای پادشاهان، به خاطر تو نیازمند تو باشیم.
ویرانه ساز کعبهٔ دل‌ها چو سومناتمحمودی ای به کشور جان ترکتاز کن
هوش مصنوعی: بازسازی ویرانههای قلبها مانند کعبهای که در دل مردم جای دارد، ای محمود، تو به کشور وجود انسانها هجوم ببر و آن را متحول کن.
چشم بهانه گیر تو دنبال فتنه کردهی بی‌جهت به خلق در فتنه باز کن
هوش مصنوعی: چشم تو که همیشه به دنبال بهانههاست، بیدلیل دیگران را به دردسر میاندازد و فتنه را در بین مردم راه میاندازد.
ابروی چون هلال نوت قد هلال سازروی چو خور فروخته‌ات جان‌گداز کن
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند هلال ماه است و قد تو همچون شکل هلال. چهرهات پرتو خورشید را در خود دارد و میتواند جان را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
چشمت به دستیاری مژگان ز هر کنارچون صعوه صید دل کن و در چنگ باز کن
هوش مصنوعی: چشمهات به کمک مژگان، از هر طرف مانند پرندهای که در حال شکار است، دل‌ها را بگیر و در دام بیفکن.
عمری‌ست ناز می‌کشم از مهوشان ولیکهرگز ندیده‌ام چو تو مهروی ناز کن
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که از زیبایی‌ها و دلرباییها لذت میبرم، اما هرگز کسی را ندیده‌ام که مانند تو اینگونه با ناز و محبت رفتار کند.
ای بی‌نیاز از همه چیز همچو بولشویکهر جا که رو کنی همه را سرفراز کن
هوش مصنوعی: ای بی‌نیاز از هر چیزی، مانند بولشویک، هر جا که بروی، همه را شاد و موفق کن.
تو شمع بزم غیری و من در غمت مدامپروانه‌وار شب به سحر سوز و ساز کن
هوش مصنوعی: تو در میهمانی دیگران مثل شمعی میدرخشی و من همیشه در غم تو مانند پروانه شبها را تا صبح به سوز و ساز میگذرانم.
مگذار در غم تو بمیرم به شرط آنکتا زنده‌ام تو ناز کن و من نیاز کن
هوش مصنوعی: نگذار که به خاطر غم تو از دنیا بروم، به شرطی که در زمان حیات من تو به ناز و عشوهگری ادامه دهی و من از عشق تو نیازمند و دلباخته باشم.
شب شد، چه شد که یار نیامد؟ یقین فتادچنگ رقیب روده به صحبت دراز کن
هوش مصنوعی: شب شد و نگرانم که چرا محبوب نیامد. به یقین در چنگ رقیبانی افتاده که در گفتوگوهای طولانی غرق شدهاند.
ممتاز در میانهٔ خوبانِ عالمیای امتیاز حسن تو لغو امتیاز کن
هوش مصنوعی: تو در میان نیکان جهان ممتاز و برجستهای، اما زیبایی و نیکویی تو باعث میشود که این برتری و امتیاز معنی خود را از دست بدهد.
عارف، قسم به عشق و به ناموس عشق، نیستدر راه عشق دوست حقیقت مجاز کن!
هوش مصنوعی: عاشق، قسم به عشق و به حرمت عشق، در مسیر عشق به دوست هیچ چیزی جز حقیقت وجود ندارد.