شمارهٔ ۱۵ - افکار نغز
هوش مصنوعی: این ابیات به کندوکاو در افکار و احساسات شاعر اشاره دارد. او معتقد است که قلم (وسیله‌ی بیان) نمی‌تواند به روشنی و فهم واقعی دست یابد، زیرا افکارش در تاریکی و ابهام قرار دارد. شاعر از احساس ناتوانی و باریکی‌های ذهنی‌اش شکایت دارد و به نوعی از خودآگاهی در مورد وضعیت فکری‌اش سخن می‌گوید.
به روشنایی افکار نغز، پی نبرد:قلم که راه نپیمود، جز به تاریکی
هوش مصنوعی: اگر به روشنی اندیشههای زیبا دست نیابیم، قلم نمی‌تواند به جایی برسد و همواره در تاریکی خواهد ماند.
درین خیال ز دست خیال باریکم:به صورت قلم افتاده‌ام ز باریکی
هوش مصنوعی: در این فکر که به خاطر خیال و افکارم به بنبست رسیدهام، حس میکنم که به گونهای خیلی ضعیف و کمزور شدهام، به طوری که انگار به اندازهای نازک و ظریف شدهام که به راحتی میتوانم از قلم بیفتم.