شمارهٔ ۱۶ - آواره
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از حالتی آشفته و سرگشته گویی خبر می‌دهد. او به دلایل عشق و دیوانگی به بیابان و کوه و دشت رفته و به نوعی از زندگی اجتماعی جدا شده است. او خود را مانند مجنون می‌داند و به عشقش که صادقانه است، افتخار می‌کند، حتی اگر به رسوایی منجر شده باشد.
آواره به کوه و دشت و صحرا شده‌اممجنونم و، دیوانهٔ لیلا شده‌ام
هوش مصنوعی: من در میان کوهها و دشتها سرگردان و بیهدف شده‌ام، پریشانحالم و مانند مجنون عاشق لیلا هستم.
آن کو، پی آبرو بُوَد، عاشق نیستمن عاشقِ صادقم که رسوا شده‌ام
هوش مصنوعی: کسی که به دنبال آبرو باشد، عاشق واقعی نیست. من که عاشق هستم، با صراحت و بدون ترس از رسوایی، ابراز احساسات میکنم.