شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌ها و ویژگی‌های خاص یک محبوب اشاره می‌کند که هر طرفی که برمی‌گردد، ظفر و نصرت به همراه دارد. او از دوری و جدایی از محبوب صحبت کرده و دعا می‌کند تا کمکی به او برسد و بتواند دوباره به محبوبش نزدیک شود. شاعر از زیبایی چهره محبوب و تأثیر آن بر دیگران نیز سخن می‌گوید، و احساس انتظاریی شدید و اشتیاق برای وصال را بیان می‌کند.
ای قبای سپهر آمده تنگاز چه؟ از رشک حلقه کمرت
هوش مصنوعی: ای آسمان، چرا به تنگی آمدهای؟ آیا به خاطر زیبایی و زینت حلقه کمر توست که حسادت کردهاست؟
زلف جاروب کرده زهره و ماهتا بروبند خاک رهگذرت
هوش مصنوعی: زلفهای زیبا و دلربا مانند جاروی خازن، فرشته و ماه را فرش کردهاند تا خاک و غبار را از راه تو پاک کنند.
روی تو هر طرف که می آریهم عنانند نصرت و ظفرت
هوش مصنوعی: هر جا که تو توجه کنی، یاری و پیروزی تو را احاطه کردهاند.
گرچه از خدمت تو دور افتادبنده دور از ملازمان درت
هوش مصنوعی: اگرچه من از خدمت تو دور شدهام، اما هنوز از همراهان و دوستان تو فاصلهای ندارم.
مددی راست می کند ز دعاتا فرستد دو اسبه بر اثرات
هوش مصنوعی: خداوند با دعا و درخواست ما، کمک می‌کند تا قدرتی را برای رسیدن به اهدافمان به دست آوریم و در مسیر خود، از نیرویی دوگانه بهرهمند شویم.