تناجی
ظهیر فاریابی

شمارهٔ ۶

ای سینه روزگار پر جوشاز آتش تیغ آبدارت
هرچ از لب آرزو برآیدایام نهاده در کنارت
در مدت عمر نارسیدهخورشید دو اسبه در غبارت
چون عزم سفر درست کردیدولت که همیشه باد یارت
پیش از خدم تو می خرامدمنزل منزل در انتظارت