شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش حاکمی می‌پردازد که در نبرد قدرتمند و پیروز است. او اشاره می‌کند که هیچ دشمنی نمی‌تواند در برابر او مقاومت کند و هر جا که می‌رود، پیروزی همراه اوست. شاعر تصمیم می‌گیرد که این حاکم، وارثی مشروع و حقیقی است و قدرت او در واقعیت محرز است در حالی که دشمنانش به نوعی مجازی هستند. او همچنین به اهمیت و تقدس اطاعت از این حاکم اشاره می‌کند و آن را همچون نماز واجب می‌داند. در پایان، شاعر برای حاکم آرزوی پیروزی تا روز قیامت می‌کند.
ای خسروی که از تف تیغ تو در نبردجان عدو فتد چو دل شمع در گداز
هوش مصنوعی: ای شاهی که تیغ تو در میدان جنگ به قدری تند و سوزان است که دشمنان را مانند شمعی در آتش ذوب می‌کند.
هرجا که می روی ظفر اندر رکاب توستدر هیچ منزل از تو نخواهد فتاد باز
هوش مصنوعی: هر جا که بروی، پیروزی همواره در کنار توست و در هیچ لحظهای از تو دور نخواهد شد.
دیگر شکی نماند جهان را درین که هستشاهی تو را حقیقت و خصم تو را مجاز
هوش مصنوعی: دیگر هیچ تردیدی در جهان نیست که اصل و حقیقت تو مانند یک پادشاه است و دشمن تو فقط یک توهم و خیال است.
در ملک وارث پدر و عم تویی از آنکهست از تو جان عم و پدر در نعیم و ناز
هوش مصنوعی: تو وارث پدر و عمویت هستی، زیرا جان آنها در خوشی و لذت به تو وابسته است.
سلطان کسی بود که تو بخشیش تاج و تختلشکر کسی کشد که تو سازیش برگ و ساز
هوش مصنوعی: سلطان کسی است که تو با مهربانی و بخشش، به او قدرت و مقام میدهی، در حالی که لشکریان کسی هستند که تو با هنر و مهارت خود، به آنان میآموزی و تجهیز میکنی.
همچون نماز پنج سزد نوبت تو زانکبر خلق طاعت تو فریضه ست چون نماز
هوش مصنوعی: مانند نماز پنجگانه، وقت تو نیز مقرر و سزاوار است، زیرا اطاعت از تو بر دیگران واجب و ضروری است همچون فرض نماز.
بادا بر آستین ظفر تا به روز حشربو بکربن محمدبن ایلد گز طراز
هوش مصنوعی: آرزو دارم تا روز قیامت، بر آستینم نشانی از پیروزی باشد، نشانهای از کربلای امام حسین و یادگار محمدبن یعقوب باشد.