شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شهریار احساسات عمیق خود را نسبت به مدح و خدمت به محبوبش ابراز می‌کند. او می‌گوید که همیشه آماده‌ی فکر و تلاش برای محبوبش بوده و در رویارویی با مشکلات روزگار از آرزوهایش دست نکشیده است. هرچند که دل و جانش به خاطر عشق و خدمت به او در عذابند، اما از یادآوری زحمت‌ها خودداری می‌کند و به نوعی با نوشیدن شراب به تسکین خود می‌پردازد.
شهریارا برای مدحت توتیغ فکرت همیشه آخته‌ام
هوش مصنوعی: شهریار، برای ستایش تو همیشه آماده و مهیای فکر و اندیشهام.
بر بساط هوات اسب مرادبر رخ روزگار تاخته‌ام
هوش مصنوعی: در دنیای آرزوها و خواستههایم، با شجاعت و قدرت تمام به سمت روزگار پیشرفتهام.
گرچه از آرزوی خدمت تودل و جان را به غم گداخته‌ام
هوش مصنوعی: با وجود اینکه به خاطر آرزوی خدمت به تو، دلم و جانم را به غم سپردهام،
ذکر زحمت نمی‌کنم حالیبا شراب تهی بساخته‌ام
هوش مصنوعی: من درباره زحمتی که کشیدهام صحبت نمی‌کنم، چون حالا با نوشیدنی خوشگذرانی کردهام.