شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند میخواهد که در مدت خدمتگذاریاش هیچ خطایی نکرده و تلاش کرده است. او از رنجهایی که تحمل کرده صحبت میکند و به خدا میگوید که حالا درد و رنج او از این است که خداوند ادعا میکند که از حال او بیخبر بوده است.
خداوندا درین مدت که من در خدمتت بودمنکردم هیچ تقصیری به خدمت تا توانستم
هوش مصنوعی: پروردگارا، در این مدت که در خدمت تو بودم، تلاش کردم تا هیچ کوتاهی و خطایی انجام ندهم.
چه مایه رنجها بردم که تا حالم بدانی توکنون زینست رنج من که می گویی ندانستم؟
هوش مصنوعی: من زحمات و دردهای زیادی را تحمل کردهام تا حال و روزم را بدانی، اما حالا تو از رنج من خبر میگویی و میگویی که چیزی نمیدانستی؟