شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از چرخ و گردونه دنیا و تاثیرات آن بر زندگی انسان صحبت می‌کند. او با تواضع به خاک پناه می‌آورد و از فکر و طبع خود به عنوان آتش و آب یاد می‌کند. شاعر بر این نکته تاکید دارد که خیر و شر در پرده قضا قرار گرفته و همه چیز تحت فرمان و اراده نیکوست. او همچنین از مقام و عظمت معشوق خود یاد می‌کند و می‌گوید که او مانند سایه‌ای در کنار نور وجود معشوق می‌باشد. در نهایت، شاعر به بیان حال رنجور و خسته خود می‌پردازد و ابراز خوشحالی می‌کند که در این سفر زندگی، خود را به معشوقش نزدیک می‌بیند.
ای چرخ باد پیشه تواضع کنان چو خاکبا فکرت چو آتش و طبع چو آب تو
هوش مصنوعی: ای چرخ بادی، با تواضع مثل خاک رفتار کن، فکرت مثل آتش باشد و طبع تو همچون آب.
اسباب خیر و شر شده در پرده قضاموقوف حکم نافذ و رای صواب تو
هوش مصنوعی: کارهای نیک و بد در عالم مقدر شده و به تصمیم و اراده تو وابسته است.
گردون که پیش همت تو ذره ای ست،نیستجز سایه بان طلعت چون آفتاب تو
هوش مصنوعی: جهان در برابر اراده و توان تو همچون ذرهای بیش نیست و تنها چیزی که از آن باقیمانده، سایه‌ای است که بهسبب درخشش چهرهات ایجاد میشود، همانند نور آفتاب.
دانی که مدتی من رنجور خاکسارخو کرده ام به خدمت خاک جناب تو
هوش مصنوعی: میدانی که مدتی طولانی، من به خاطر تو و با حالتی دردمند و خاکی، به خدمت تو عادت کردهام.
آن بخت باشدم که ببینم در این سفرخود را چو بخت گشته روان در رکاب تو
هوش مصنوعی: در این سفر، آنچنان خوشبخت شدهام که خود را مانند بختی احساس میکنم که در کنار تو و در آرامش همراه تو حرکت می‌کند.