شمارهٔ ۱۰۰ - ظهیر فاریابی

بزرگوارا دنیا ندارد آن عظمتکه هیچکس را زیبد بدان سرافرازی

شرف به علم و عمل باشد و تو را همه هستبدین نعیم مزور چرا همی نازی؟

ز چیست کاهل هنر را نمی کنی تمییز؟تو نیز نه به هنر در زمانه ممتازی؟

به سوی من تو به بازی نگه مکن که ز علمدلم به گیسوی حوران همی کند بازی

اگر چه تلخ بود یک سخن ز من بشنوچنانک آن را دستور حال خودسازی

تو این سپر که ز دنیا کشیده ای در رویبه روز عرض مظالم چنان بیندازی

که از جواب سلامی که خلق را بر توستبه رد مظلمه دیگری نپردازی