شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که هرچند میل و خواسته شخص ممکن است به سمت ظلم و ستم باشد، اما اندکی از غم و ناراحتی او بهتر از تمام شادی‌های دنیا است. شاعر به احساسات طرف مقابل اشاره می‌کند که اگرچه از او گلایه دارد، اما برای او بندگی و خدمت به این فرد، خود نوعی آزادی و رهایی محسوب می‌شود.
هر چند که میل تو سوی بیدادی ستیک ذره غمت به از جهانی شادی ست
هوش مصنوعی: هر چند که تمایل تو به ظلم و ستم است، اما حتی یک ذره از غم تو بهتر از کلی شادی دنیاست.
از ما گله می کنی و لیکن ما رااز بندگی تو صد هزار آزادی ست
هوش مصنوعی: شما از ما شکایت میکنید، اما ما به خاطر بندگی و خدمت به شما، احساس آزادی زیادی داریم.