شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به عظمت و قدرتمندی یک شخصیت اشاره دارد که در میان ستارگان و نیروهای طبیعی قرار دارد. شاعر از طغیانی که به واسطه تیغ و قلم این شخصیت به وجود میآید، سخن میگوید و میگوید که تمام عالم در مقابل او تنها خاکی جزئی است و همه چیز فدای قدمهای اوست. این تصویر نشاندهندهی مقام بلند و برتری فردی در برابر جهان است.
ای خیل ستارگان سپاه و حشمتدوران فلک زبون تیغ و قلمت!
هوش مصنوعی: ای ستارههای درخشان، شما نماد قدرت و عظمت زمانهاید که با تیغ و قلم خود بر گردون سرنوشت تسلط دارید!
عالم همه چیست پیش تو؟ مشتی خاکوان نیز همه فدای خاک قدمت!
هوش مصنوعی: دنیا و تمام چیزهای آن در برابر تو چه ارزشی دارند؟ همه آنها فقط یک مشت خاک هستند و حتی این خاک نیز فدای خاک پای تو میشود!