شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت چشم معشوق اشاره می‌کند که او را به سحر و جادوی بی‌پایان تبدیل کرده است. همچنین، با اشاره به زلف معشوق و تأثیر آفتاب بر آن، احساس می‌کند که جانش تحت تاثیر زیبایی معشوق معلق است. به طور کلی، شاعر به مجذوب‌کننده بودن و فریبندگی معشوق پرداخته است.
دی چشم تو را سِحر مطلق می زدمکر تو رهِ گنبد ارزق می زد
هوش مصنوعی: چشم تو تمام جادوها را به خود جذب کرده است و فریبکاری تو راهی به سوی آسمان و نعمتهای فراوان میگشاید.
تا داشتی آفتاب در سایه زلفجان بر صفت ذره معلق می‌زد
هوش مصنوعی: زمانی که تو در زندگیام بودی، مانند تابش آفتاب در زیر سایههای موهایت، زندگیام با زیبایی و لذت پر شده بود و همچون ذرهای در هوا، سبک و آزاد حس میکردم.