شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی‌های چهره محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که گاهی شانه زبان به گیسوی او می‌وزد و گاهی آینه زیبایی چهره‌اش را نشان می‌دهد. همچنین به دلیری و زیبایی ابروی او اشاره می‌کند که گویی با وسمه، یعنی مواد آرایشی، طراحی شده است. در کل، شاعر با بیانی لطیف زیبایی‌های ظاهری محبوبش را توصیف می‌کند.
گه شانه زبان در خم گیسوت کشدگه آینه روی سخت در روت کشد
هوش مصنوعی: گاهی زبانم به شانهات میخورد و گاهی آینه به سختی به چهرهات نگاه می‌کند.
سرمه که بود که آید در چشمت؟یا وسمه که او کمان ابروت کشد؟
هوش مصنوعی: چشم تو آنقدر زیباست که نیازی به سرمه یا وسمه ندارد. زیبایی ابروهای تو خود به اندازهای است که مانند کمان، جلوهگری می‌کند.