شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه خود اشاره می‌کند. او می‌گوید معشوقه مانند گلی است که با باد سر خود را بالا می‌برد و به همه کس آراسته و زیباست. همچنین، در دامن خود غنچه‌ای دارد که به تازگی شکفته شده و حالا در دست هر کسی قرار گرفته است، مانند گلی که به راحتی در دسترس قرار می‌گیرد. این اشعار نشان‌دهنده‌ی زودگذر بودن زیبایی و محبوبیت است.
معشوقه چو سر بکردبا باد چو گلتن با همه کس به وصل درداد چو گل
هوش مصنوعی: معشوقه مانند گلی است که با نسیم سر بلند کرده و زیباییاش را به نمایش گذاشته است. او به همه کسانی که به او نزدیک میشوند، به راحتی و با دلنشینی وصل میشود، مانند گلی که به راحتی مردم را جذب می‌کند.
چون غنچه کشیده داشت دامن یک چندو امروز به دست هر کس افتاد چو گل
هوش مصنوعی: چون غنچه به مدت کوتاهی دامنش را کشیده بود و امروز به دست هر کسی افتاده است مانند گل.
به این معناست که فردی در ابتدا زیبا و باارزش بوده اما اکنون به دست دیگران افتاده و مورد استفاده قرار گرفته است.