شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این اشعار به نشانهی نزدیکی و ارتباط عمیق عاطفی با دنیای عرفانی و خوشیهای زندگی اشاره دارد. شاعر از ایجاد فضایی خاص و معنوی در خانهاش میگوید و همچنین از لذت نوشیدن شراب و شادی که این عمل با خود به همراه دارد. به نوعی، این اشعار نشاندهندهی فدا کردن جان و آرامش در برابر شادیهای زودگذر است.
ما خانه ز خانه قلندر کردیموز خاک در مصطبه افسر کردیم
هوش مصنوعی: ما خانهای از یک پیر آزاداندیش ساختهایم و از خاک این مکان، تاجی بر سر گذاشتهایم.
لب بر لب ساغر چو صراحی جان راخندان خندان فدای ساغر کردیم
هوش مصنوعی: با لبهایمان بر لبهای ساغر گذاشتیم، مانند صراحی. جان را با شادی و خنده فدای آن ساغر کردیم.