تناجی
ظهیر فاریابی

شمارهٔ ۷۱

گرچه همه جهد بندگی بنمایماز عشق تو پیش کس زبان نگشایم
هم بر سر آب آید این قصه چو منبا آب دو چشم خویش می برنایم