شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره تأثیر عمیق و جذاب زیبایی معشوق بر شاعر است. زلف‌های معشوق او را در تردید و التهاب قرار داده و چشمان او را به خواب و خیال فرو برده است. همچنین، عشق به معشوق باعث می‌شود که او از دشمنانش کوره شده و مانند خال چهره معشوق، بر آب و بی‌اثر به نظر برسد. در کل، شاعر به شدت تحت تأثیر عشق و زیبایی معشوق قرار دارد.
ای زلف توام در تب و تاب افکندهبر بخت بدم چشم تو خواب افکنده
هوش مصنوعی: زلف تو من را درگیر و دچار کرده و بخت من را تحت تأثیر قرار داده است. چشمان تو هم خواب و آرامش را از من گرفتهاند.
در دوستی تو کوری دشمن راچون خال توام سپر بر آب افکنده
هوش مصنوعی: در دوستی تو، خالی به اندازه یک نقطه دارم که مانند سپری بر روی آب است و دشمنانم را نادیده میگیرم.