تناجی
ظهیر فاریابی

شمارهٔ ۸۹

ای دوست مرا به کام دشمن کردیدشمن نکند آنچه تو با من کردی
تو سوخته خرمن دگر کس بودیمانند خودم سوخته خرمن کردی