رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این چند بیت شاعر از معشوق می‌خواهد که به عشق و دلبستگی عاشقان توجه کند و بدخلقی‌های خود را نادیده بگیرد. او بیان می‌کند که حتی با وجود همه‌ی جفاها و بدی‌هایی که معشوق کرده، عاشقان به او معذورند و از او دعوت می‌کند که قبل از اینکه عذرش پذیرفته نشود، به سراغش بیاید.
عشاق به درگهت اسیرند بیابدخویی تو بر تو نگیرند بیا
هوش مصنوعی: عاشقان به درگاه تو گرفتارند، بیا و بدخلقیات را بر خودت نگیر.
هر جور و جفا که کرده‌ای معذوریزآن پیش که عذرت نپذیرند بیا
هرچقدر هم که ظلم و ستم کرده‌ای، معذور هستی. قبل از اینکه پوزشت را نپذیرند، بیا.