رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: این اشعار به احساس جدایی و عشق اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که دل او در حال رفتن است و نمی‌تواند به چیزی توجه کند. وقتی درون فرد زهد و ایمان نباشد، نمی‌تواند به تظاهر و زرق و برق پرداخته و آن را بفروشد. همچنین، پروانه‌ای که به شمع علاقه دارد، نمی‌تواند بسوزد، بلکه شمعی که او را می‌سوزاند، به خاطر عشقش می‌سوزد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات و مفهوم عشق و وابستگی در زندگی هستند.
دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوختچون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
هوش مصنوعی: دل می‌رود و چشم نمی‌تواند ببندد؛ چون اگر زهد و پرهیز نباشد نمیتوان فریب و نیرنگ را فروخت.
پروانهٔ مستمند را شمع نسوختآن سوخت که شمع را چنین می‌افروخت
هوش مصنوعی: پروانه‌ای که وضعیت نابسامانی داشت، توسط شمع سوزانده نشد؛ بلکه این شمعی بود که به خاطر شعلهور شدنش، پروانه را به خود جذب کرده و سوزانده است.