رباعی شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به حسرت و ناامیدی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که حال بدش در نظر دوستش خوب به نظر می‌رسد، اما دشمن با بدی‌هایش به او فشار می‌آورد. او در نهایت به این واقعیت می‌رسد که این دشمن، نماینده دوستش است و اگر او هم به این دشمنی بی‌رحم دچار شود، به خیانت خود اعتراف می‌کند.
چون حال بدم در نظر دوست نکوستدشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست
هوش مصنوعی: زمانی که حال بد من در نگاه دوست زیباست، دشمن بداند که از زخمهایش باید پوست از تنم جدا کند.
چون دشمن بی‌رحم فرستادهٔ اوستبدعهدم اگر ندارم این دشمن دوست
هوش مصنوعی: چون دشمنی بی‌رحم فرستادهای از طرف اوست، اگر من به او خیانت کنم، این دشمن دیگر دوستی برای من نخواهد بود.