رباعی شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این ابیات به عواطف عمیق و وابستگی‌های عاطفی اشاره دارد. شاعر از احساس عشق و درد فراق سخن می‌گوید و می‌گوید که وجود محبت محبوب همچون خون در رگ‌های اوست. همچنین به مرغ سحر اشاره می‌کند که صبح را نوید می‌دهد، در حالی که او و دیگران از غم عشق شب را بی‌خوابی گذرانده‌اند. به طور کلی، این شعر نمایانگر عشق و اندوهی است که شخص در پی جدایی احساس می‌کند.
ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوستهرچ آن به سر آیدم ز دست تو نکوست
هوش مصنوعی: تو در عمق وجود من جا داری، مانند خون که در رگها و پوست من جاری است. هر اتفاقی که برای من بیفتد، باز هم از جانب تو به خوبی و خوشی تعبیر خواهد شد.
ای مرغ سحر تو صبح برخاسته‌ایما خود همه شب نخفته‌ایم از غم دوست
هوش مصنوعی: ای پرنده سحر، تو صبح را دیدهای، اما ما به خاطر غم دوست، تمام شب را بیدار ماندهایم.