رباعی شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این اشعار به نقل از احساسات عمیق و درد آلود شخصی اشاره دارند که به خاطر رنج‌هایی که به دیگران می‌زده، به نوعی دچار تحول و تغییر در ذات خود شده است. در ابتدا، او دل دیگران را می‌آزرد، اما اکنون خود به منبع غم و اندوه تبدیل شده و همه دردهای جهان بر دوش او سنگینی می‌کند.
از بس که بیازرد دل دشمن و دوستگویی به گناه مسخ کردندش پوست
هوش مصنوعی: از آنقدر که دل دوستان و دشمنانش را آزرده است، به نظر میرسد به خاطر گناهش، ظاهر او تغییر کرده و شکل دیگری به خود گرفته است.
وقتی غم او بر همه دلها بودیاکنون همه غمهای جهان بر دل اوست
هوش مصنوعی: در گذشته، وقتی غم او بر دلهای همه حاکم بود، اکنون تمام غمهای جهان بر دوش او سنگینی می‌کند.