رباعی شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از یک عشق نااستوار سخن می‌گوید که همزمان برای دیگران شمع و روشنی است، اما برای او دردسر و آتش. او به این نکته اشاره می‌کند که در روابطش با دیگران، عشقش با او در تضاد است و این مشکل از خود او نیست، بلکه به بداقبالی‌اش مرتبط می‌شود.
آن سست وفا که یار دل‌سخت من استشمع دگران و آتشِ رخت من است
هوش مصنوعی: یار من که قلبی سخت و بیرحم دارد، درواقع باعث روشنی و نور دیگران است و خود برای من مثل آتش سوزان میباشد.
ای با همه کس به صلح و با ما به خلافجرم از تو نباشد گنه از بخت من است
هوش مصنوعی: تو با همه افراد در صلح و آرامش هستی، اما با من در تضادی. این خطا از تو نیست، بلکه ناشی از بدشانسی من است.