رباعی شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و محبت صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر دل به کسی دهند، آن شخص باید خوش‌خلق و خوش‌بو و زیبا باشد. او همچنین اشاره می‌کند که می‌تواند از هر کسی صبر کند و تحمل داشته باشد، اما هیچ‌کس را مثل محبوبش نمی‌تواند تحمل کند، زیرا تمام وجودش را به او اختصاص داده است.
گر دل به کسی دهند باری به تو دوستکت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست
هوش مصنوعی: اگر دل به کسی بدهند، در واقع تو دوست عزیز من، آن شخص دارای اخلاق خوب، بوی خوش و چهره نیکوست.
از هر که وجود صبر بتوانم کردالا ز وجودت که وجودم همه اوست
هوش مصنوعی: من میتوانم از هر کسی صبر و تحمل بیاموزم، جز تو، زیرا تمام وجود من فقط به خاطر توست.