رباعی شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از باد میخواهد که اگر قرار است به آن سرزمین برود، با عشق و محبت به یار نازنینش نزدیک شود. او همچنین تقاضا دارد که باد دعا و خدمتهایش را به دوستانش برساند و یاد آنها را زنده نگه دارد.
ای باد چو عزم آن زمین خواهی کردرخ در رخ یار نازنین خواهی کرد
هوش مصنوعی: ای باد، اگر تصمیم داری به آن سرزمین بروی، باید با یار عزیز و نازنین مواجه شوی.
از ماش بسی دعا و خدمت برسانگو یاد ز دوستان چنین خواهی کرد؟
هوش مصنوعی: ای کسی که برای دیگران دعا و خدمت میکنی، آیا یاد دوستانت را نیز حفظ کردهای؟