رباعی شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی دیدگاه‌های متفاوت درباره عشق و محبت می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر کسی توجهش به دیگران باشد، از نظر اهل خرد ناپسند است. همچنین، در مسائل عشق، گواهی و شاهدی که مورد قبول قرار می‌گیرد، فراتر از شواهد معمول شرعی است. در واقع، عشق برای خود استانداردها و شواهد خاصی دارد که ممکن است از قوانین مرسوم خارج باشد.
آن را که نظر به سوی هر کس باشددر دیدهٔ صاحبنظران خس باشد
هوش مصنوعی: کسی که چشمانش به همه جا باشد و به همه توجه کند، در نظر اهل دانش و بینش، بیارزش محسوب میشود.
قاضی به دو شاهد بدهد فتوی شرعدر مذهب عشق شاهدی بس باشد
هوش مصنوعی: اگر قاضی بخواهد بر اساس شهادت دو شاهد حکم کند، در مذهب عشق تنها یک شاهد کافی است.