رباعی شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این بیت شعر، شاعر به زیبایی و قامت بلند کسی اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر سرو (نماد زیبایی و بلندی) در دنیا ممکن است در برابر قامت آن فرد خم شود. اما بر تو لازم نیست که به بلندی‌های دراز نگاه کنی، زیرا زیبایی و ارزش آن فرد به قدری بالاست که نیازی به مقایسه با دیگران نیست.
هر سرو که در بسیط عالم باشدشاید که به پیش قامتت خم باشد
هوش مصنوعی: هر درخت تنومند و قوی که در جهان وجود دارد، ممکن است بخاطر زیبایی و قامت تو به افتادگی و تواضع درآید.
از سرو بلند هرگز این چشم مداربالای دراز را خرد کم باشد
هوش مصنوعی: از درخت سرسبز و بلند انتظار نداشته باش که همیشه به آن بلندی و زیبایی بخرد. زیبایی و کمال در نظر ما در مقایسه با دیگران ممکن است کمتر به نظر برسد.