تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵۱

آن خال حسن که دیدمی خالی شدوان لعبت با جمال جمالی شد
چال زنخش که جان درو می‌آسودتا ریش برآورد سیه چالی شد