رباعی شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به گردش افکارش اشاره می‌کند که رازهایی از دلش بر زبانش جاری می‌شود. او با بیان اینکه دلش همچون پرنده‌ای در حال پرواز است، نشان می‌دهد که احساساتش تحت تأثیر جفای یار قرار گرفته و این جفا باعث شده تا غم و اندوهش را بیان کند.
دانی که چرا بر دهنم راز آمدمرغ دلم از درون به پرواز آمد؟
هوش مصنوعی: میدانی چرا راز دلم بر زبانم آمد؟ چون مرغ دلم از درونم به پرواز درآمد.
از من نه عجب که هاون رویین‌تناز یار جفا دید و به آواز آمد
هوش مصنوعی: تعجبی نیست که هاون آهنین از یار خود آسیب دیده و به صدای خود واکنش نشان داده است.