رباعی شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی یک سرو بلند اشاره می‌کند که دل او را به تصرف خود درآورده و او را در حالتی تسلیم قرار داده است. شاعر می‌گوید که این چشم‌های شوخ و بازیگوش، دل او را به دام انداخته‌اند. در نهایت، او توصیه می‌کند اگر نمی‌خواهید به کسی دل ببندید، بهتر است چشمانتان را ببندید.
در چشم من آمد آن سهی سرو بلندبربود دلم ز دست و در پای افکند
هوش مصنوعی: در نگاه من، آن سرو بلند و خوشاندام به قدری زیباست که دلم را از من گرفته و در دام عشقش اسیر کرده است.
این دیدهٔ شوخ می‌برد دل به کمندخواهی که به کس دل ندهی دیده ببند
هوش مصنوعی: چشم کنجکاو و بازیگوش من دل را به دام میاندازد؛ اگر نمیخواهی به کسی محبت کنی، بهتر است چشمانت را ببندی.