رباعی شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره تلاش برای رسیدن به هدفی است که ممکن است فرد را به شهرت یا توجه دیگران برساند. شاعر به دانشمند می‌گوید که نصیحت‌ها و پندهای او بی‌فایده است، زیرا او نمی‌تواند از مسیر خود منحرف شود و از هدفش دور شود. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که نمی‌تواند از آرزوی خود دست بکشد، حتی اگر این آرزو او را در معرض خطر قرار دهد.
گویند مرو در پی آن سرو بلندانگشت‌نمای خلق بودن تا چند؟
هوش مصنوعی: میگویند به دنبال آن درخت بلندی نرو که سبب جلب توجه مردم میشود. تا کی میخواهی در معرض دید دیگران باشی؟
بی‌فایده پندم مده ای دانشمندمن چون نروم؟ که می‌برندم به کمند
هوش مصنوعی: ای عالم، نصیحتی به من نکن که فایدهای ندارد، چون وقتی که خود را از این دامها دور نکنم، چگونه میتوانم فرار کنم؟