تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۶۱

آن کودک لشکری که لشکر شکنددایم دل ما چو قلب کافر شکند
محبوب که تازیانه در سر شکندبه زانکه ببیند و عنان برشکند