رباعی شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که کسی نباید به همه نظرات و دیدگاه‌های ما ایراد بگیرد، زیرا نظر هر فرد تنها نمایانگر آن فرد است و نمی‌توان به راحتی آن را قضاوت کرد. او همچنین به یک فرد نادان اشاره می‌کند که قادر به تشخیص تفاوت بین زیبایی و زشتی نیست و این نشان‌دهنده نادانی اوست.
کس عیب نظر باختن ما نکندزیرا که نظر داعی تنها نکند
هوش مصنوعی: هیچکس به ما به خاطر نگاهکردن و توجهکردن، ایرادی نمیگیرد، چون که نگاهکردن به دلایل و انگیزههای خاص خود نیاز دارد.
بیکار بهیمه‌ای و کژطبع کسیکو فرق میان زشت و زیبا نکند
هوش مصنوعی: انسان بیکار و بیهدف، همچون حیوانی است که نمیتواند تفاوت میان زیبایی و زشتی را درک کند.