رباعی شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به استفاده از لحظات خوش و لذت‌های زندگی تأکید می‌کند. او از مخاطب می‌خواهد که از عمر خود بهره‌برداری کند و از شادی‌ها غافل نشود، زیرا زمان به سرعت می‌گذرد. همچنین اشاره دارد که اگر خواب سنگینی بر او غلبه کند، بهتر است به خواب برود و به بیداری و نماز صبح فکر نکند. در کل، شعر به ارزش لحظه‌های زندگی و لذت بردن از آن‌ها می‌پردازد.
داد طرب از عمر بده تا برودتا ماه برآید و ثریا برود
هوش مصنوعی: عمر خود را با خوشحالی و لذت سپری کن تا زمانی که شادی و زیبایی همچون طلوع ماه و ستارههای درخشان را تجربه کنی.
ور خواب گران شود بخسبیم به صبحچندانکه نماز چاشت از ما برود
هوش مصنوعی: اگر خواب سنگینی بر ما غلبه کند، بهتر است تا صبح بخوابیم تا نماز صبح از ما فوت نشود.