رباعی شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از پرنده‌ای به نام همای می‌خواهد که با بال‌های خود او را بپوشاند، تا بتواند به خدمت او درآید. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر او را لایق خدمت و بندگی نمی‌داند، باید سر و کشور خودش را در نظر بگیرد. در واقع، او به دنبال ارتباط عمیق و خدمتگزاری به محبوب خود است.
یا همچو همای بر من افکن پر خویشتا بندگیت کنم به جان و سر خویش
هوش مصنوعی: ای کاش همچون پرنده‌ای بزرگ بر من سایه افکنی تا با تمام وجود و جانم به تو خدمت کنم و به تو وابسته شوم.
گر لایق خدمتم ندانی بر خویشتا من سر خویش گیرم و کشور خویش
هوش مصنوعی: اگر نمیدانی من لایق خدمت هستم، بر خودم تکیه میکنم تا مسئولیت خود را بر عهده بگیرم و به سرزمین خود بپردازم.