رباعی شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که بدون محبوبش آرام نمی‌گیرد و نمی‌تواند به زندگی ادامه دهد. او هرگز نمی‌تواند عطر گل‌های محبوبش را فراموش کند. دیگران می‌گویند که باید او را فراموش کند تا برود، اما شاعر می‌گوید نمی‌تواند فراموشش کند و این احساسات همچنان در او باقی خواهد ماند.
من بی تو سکون نگیرم و خو نکنمبی عارض گلبوی تو گل بو نکنم
هوش مصنوعی: بی تو هیچ آرامشی ندارم و بدون چهرهٔ زیبای تو نمیتوانم از عطر گلها لذت ببرم.
گویند فراموش کنش تا برودالحمد فراموش کنم و او نکنم
هوش مصنوعی: می‌گویند برای این که او از ذهنت خارج شود، باید فراموشش کنی، اما من نمیتوانم او را فراموش کنم در حالی که او هنوز مرا فراموش نکرده است.