رباعی شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق به معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که اگر بخت و روزگار به او یاری کند، حاضر است برای معشوقش فدای خود شود. او نشان می‌دهد که کردار معشوق برایش بسیار ارزشمند است و حتی نگران است که مبادا معشوق بر او پا بگذارد. این ابیات به زیبایی احساسات عمیق عشق و محبت را منتقل می‌کنند.
گر دولت و بخت باشد و روزبهیدر پای تو سر ببازم ای سرو سهی
هوش مصنوعی: اگر سعادت و شانس به همراه باشد و روز خوشی در پیش، من جانم را برای تو فدای زیباییات میکنم، ای سرو خوش قامت.
سهل است که من در قدمت خاک شومترسم که تو پای بر سر من ننهی
هوش مصنوعی: من به راحتی میتوانم در خدمت تو خاک شوم، اما از این میترسم که تو پا بر سر من بگذاری.