رباعی شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: در این اشعار شاعر به بیان احساسات خود می‌پردازد و می‌گوید اگر دشمن او دوست شود، او چه کند جز اینکه خود را مسکین و بی‌چاره احساس کند. شاعر همچنین به این اشاره می‌کند که هرچقدر دشمنش بدی و زشتی کند، او به نوعی همچنان تلاش می‌کند تا دلپذیری و شیرینی را حفظ کند.
گر دشمن من به دوستی بگزینیمسکین چه کند با تو به جز مسکینی؟
هوش مصنوعی: اگر دشمن من به دوستی تو پناه ببرد، من بی‌چاره چه کاری از دستم برمیآید جز اینکه بی‌چاره بمانم.
صد جور بکن که همچنان مطبوعیصد تلخ بگو که همچنان شیرینی
هوش مصنوعی: هر چقدر هم که سختی و مشکلات زیادی را تحمل کنی، باز هم باید تلاش کنی تا خوشایند و شاداب باقی بمانی. حتی اگر حرفهای تلخی بگویی، باید به طوری بگویی که شیرینی و دلنشینی آن را حفظ کنی.