رباعی شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و محبت می‌پردازد و از محبوبش می‌خواهد که برای آشنایی با حال دردمندان و نیازمندان لحظه‌ای درنگ کند. او به صراحت می‌گوید که به شدت عاشق محبوب است و از او می‌خواهد که ضعف‌هایش را نادیده بگیرد، زیرا او به قدری شیرین و جذاب است که نمی‌تواند از عشق به او چشم‌پوشی کند.
ای مایهٔ درمان نفسی ننشینیتا صورت حال دردمندان بینی
هوش مصنوعی: ای منبع آرامش روح، تو نباید بیخبر بمانی تا زمانی که حال و وضعیت بیمارانی را که در رنجند، مشاهده کنی.
گر من به تو فرهاد صفت شیفته‌امعیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی
هوش مصنوعی: اگر من مانند فرهاد عاشق تو هستم، ایرادی به من مگیر، ای عزیز، زیرا تو بسیار شیرینی و جذابی.