رباعی شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این شعر به ضرورت اقدام و آماده‌سازی در برابر چالش‌ها اشاره دارد. شاعر با انتقاد از کسانی که منتظر فرصت‌ها می‌مانند، به آن‌ها می‌گوید که زمان از دست می‌رود و باید هر چه سریع‌تر اقدام کنند و از موقعیت‌های خود استفاده کنند. به عبارتی، باید بار سفر را ببندند و برای رویارویی با شرایط آماده شوند.
آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشستپنداشت که مهلتی و تأخیری هست
هوش مصنوعی: کیست که دلش را در عشق گذاشته و بیخیال نشسته است، در حالی که فکر میکند زمانی برای خوشحال بودن و آرامش وجود دارد؟
گو میخ مزن که خیمه می‌باید کندگو رخت منه که بار می‌باید بست
هوش مصنوعی: بگو که چادر را به میخ بزن چون به برپایی خیمه نیاز داریم. بگو که بار و اثاث را جمع نکن چون باید سفری را آغاز کنیم.