رباعی شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساس ناامیدی و بیفایده بودن عمرش اشاره دارد. او میگوید که عمرش به سرعت و به راحتی سپری شده و افسوس میخورد که هیچ لحظهای از آن ارزشمند نبوده و به بیخودی از دست رفته است.
ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفتبیفایده عمرم چو شبِ مست برفت
هوش مصنوعی: امید و آرزوهایی که در زندگی داشتم، مثل ماهی از دستم slipped away. در نتیجه، زندگیام به گونهای شده که زودگذر و بیفایده است، مانند شبی که به طور ناگهانی به پایان میرسد.
عمری که ازو دمی به جانی ارزدافسوس که رایگانم از دست برفت
هوش مصنوعی: زمانی که در زندگی به اندازه یک لحظه هم ارزش داشته باشد، متأسفانه از دستم رفت و بیدلیل بود.