رباعی شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این موضوع می‌پردازد که خداوند در تقسیم نعمت‌ها و سرنوشت‌ها برای هر کس حکمت خاصی دارد. هر فرد بنا بر شرایط و شایستگی‌هایش از نعمت‌ها بهره‌مند می‌شود و بی‌دلیل نیست که برخی از افراد از موفقیت یا منابع خاص محروم‌اند. به عبارتی، آنچه به ما داده می‌شود یا از ما گرفته می‌شود، دارای دلیلی نهفته است.
دادار که بر ما در قسمت بگشادبنیاد جهان چنانکه بایست نهاد
هوش مصنوعی: خداوندی که بر ما نعمتی عطا کرد، جهان را به گونهای پایهگذاری کرد که شایسته و مناسب باشد.
آن را که نداد از سببی خالی نیستدانست سرو به خر نمی‌باید داد
هوش مصنوعی: کسی که به دلیل خاصی چیزی را به شما نمیدهد، نباید انتظار داشته باشید که به سادگی به او بدهید. به عبارتی، در این دنیا هر چیزی معمولاً دلیلی برای خود دارد و اگر فردی در تواناییاش چیزی را به شما نمیبخشد، از آن طرف هم نباید به او چیزی بدهید که برایش ارزشمند است.