رباعی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این بیت شعر به این موضوع اشاره دارد که تنها به خاطر اینکه فردی در زمانهٔ خود مورد ظلم یا ناامیدی قرار گرفته است، نباید فریاد و ناله سر دهد. بسیاری از افراد هستند که در درون خود درگیر درد و ناراحتی هستند، اما ظاهرشان خوشحال و خنده‌رو به نظر می‌آید. به عبارتی دیگر، ممکن است درونی غمگین داشته باشند در حالی که بیرونی شاداب و خندان دارند.
نه هر که زمانه کار او دربنددفریاد و جزع بر آسمان پیوندد
هوش مصنوعی: هر کسی که در زندگیاش دچار مشکلات و سختیها شود، لازم نیست با فریاد و شکایت به آسمان شکایت کند.
بسیار کسا که اندرونش چون رعدمی‌نالد و چون برق لبش می‌خندد
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد هستند که در درون خود همچون رعد و برق زنده و پر از ناراحتیاند، اما ظاهرشان خوشحال و خندان به نظر میرسد.