رباعی شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که هر کسی نمی‌تواند به راحتی بر دیگری ظلم کند. این بی‌رحمی ممکن است به نظر بیفتد که ادامه دارد، اما در نهایت زمان خود را خواهد گرفت و عدالت برقرار خواهد شد. به عبارتی، قدرت و فرمانروایی ناپایدار است و سرانجام حق و حقیقت پیروز خواهد شد.
نه هر که ستم بر دگری بتواندبیباک چنانکه می‌رود می‌راند
هوش مصنوعی: هر کسی که بتواند به دیگری ظلم کند، لزوماً نمی‌تواند با جسارت ادامه دهد؛ همانطور که او به ستمگری خود ادامه میدهد، ممکن است خود نیز در معرض آسیب قرار بگیرد.
پیداست که امر و نهی تا کی ماندناچار زمانه داد خود بستاند
هوش مصنوعی: به وضوح مشخص است که فرمانها و ممنوعیتها نمیتوانند برای همیشه ادامه داشته باشند؛ در نهایت، زمان خود را خواهد گرفت و تغییرات اجتنابناپذیرند.