رباعی شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به مفهومی عمیق اشاره دارد که در آن فرزانه، با خودداری از خواسته‌ها و تمناهای نفسانی، به آرامش و رضایت درونی دست می‌یابد. در اینجا گفته می‌شود که اگر انسان به حد کافی از نرمش و خواسته‌اش بگذرد، دیگر نیازی به تقاضای خارج از خود نخواهد داشت. به عبارت دیگر، فرد باید به درون خود توجه کند و از تمناهای سطحی دست بردارد تا به رضایت واقعی برسد.
فرزانه رضای نفس رعنا نکندتا خیره نگردد و تمنا نکند
آدم دانا و فرزانه، به دنبال رضای نفس خودپسند نمیرود تا نفسْ (در اثر آن) خیرهسر و گستاخ نشود.
ابریق اگر آب تا به گردن نکنیبیرون شدن از لوله تقاضا نکند
ابریق را اگر را پر از آب نکنی بیرون شدن از لوله نمیخواهد و سرریز نمیشود. (گویا منظور از پر کردن ابریق، پرخوری است که از پی آن، میل به فرونشاندن شهوت پدیدار می‌شود.)